20 Maart tot 03 April - Bulletproof en Memento Mori

Het is weer een tijdje geleden, zeg. And you know what that means ... een superlange blogpost! Dus ga er maar lekker voor zitten ;) 

Er is een hoop gebeurd de afgelopen weken. Beginnend met mijn stage, dat is immers het minst interessant ;p. 

Ik ben hard aan het werk met experimenten. Inmiddels kan ik zelfstandig met de muizen werken (ik heb Daisy niet meer nodig als begeleiding), dus nu is het een kwestie van veel oefenen.

Verder ben ik bezig met de protein gels, om dat helemaal werkend te krijgen. Daar ga ik volgende week veel tijd aan besteden, nu ik alle voorbereidingen klaar heb.

Met mijn review ben ik langzaamaan weer een beetje begonnen. Ik ben weer aan het lezen en ik ga na het schrijven van deze blogpost mijn introductie schrijven, tot deze af is. (Als in, mijn eerste draft, aangezien het waarschijnlijk een paar keer heen en weer gaat tussen Ite en mij). 

Verder heb ik het meest ongezonde dieet ooit aangenomen (or is it ...?). Via London Real heb ik Dave Asprey gevonden, de schrijver van 'The Bulletproof diet'. Dat boek heb ik helemaal gelezen en ook naar aanleiding van zijn interview besloten om het te proberen. 

Mijn doel voor mijn lifestyle (en dus ook dieet) is om het zo in te richten dat ik een optimale uit mijn lichaam en geest kan halen. Mijn dieet bepaal ik dan ook aan de hand van wat wetenschappelijk niet schadelijk of zelfs gezond is, in zoverre als dat bepaald kan worden. De rest hangt af van hoe eten voelt. 

Nu ik zelf, sinds mijn komst in de US, steeds minder koolhydraten en verwerkte producten ben gaan eten, merk ik duidelijk het effect van suiker op mijn lichaam. Ik heb dit wat getest en dit waren mijn observaties:

- Ontbijt: avocado + 2 gekookte eieren, 

- Lunch: een appel en zelfgemaakte granolabar met noten, kokos, chia seeds en stukjes chocolade. Ook een handvol losse, gemengde noten als snack

- Avondeten: gemengde vissalade of een kippenbout, sweet potato of een groene groente (boerenkool/broccoli), en een salade van komkommer, tomaat en feta. 

Lijkt mij redelijk gezond zo: veel groentes en wat fruit (avocado is een fruit). Noten voor gezonde vetten, eiwit in de vorm van vis of kip. 

Wat ik merkte is dat ik rond lunchtijd eigenlijk geen trek had, maar uit gewoonte at ik toch rond 12 uur mijn lunch. Na mijn lunch had ik ineens wel honger! Toen ik een paar keer expres mijn lunch oversloeg, had ik geen honger tot het avondeten (en ook geen problemen met het terug naar huis fietsen heuvelopwaards door mogelijk energiegebrek). 

Mijn theorie was: door een relatief suikerrijke lunch na een relatief suikerarm ontbijt (appel zit vol suiker en ik heb honing in mijn granolareep zitten, terwijl avocado vooral vet is en ei is, nou ja, gewoon veel eiwit) krijg ik honger, via de werking van insuline. Het is niet alsof ik hiervoor hard bewijs heb, maar ik ben een beetje bekend met wat insuline doet in het lichaam. 1 van de effecten is dat je snel weer honger krijgt na een maaltijd. Mijn ontbijt verhoogt mijn insuline niet, maar mijn lunch wel. En het was duidelijk dat ik de lunch niet nodig had, omdat ik daarvoor geen honger voelde. 

Een andere observatie is dat ik van mezelf weet dat ik veel zoete dingen achter elkaar kan eten. Als ik eenmaal begin aan een lekkere reep melk chocolade bevoorbeeld of andersoortige zoete snacks heb ik snel de neiging meer te eten dat ik had bedoeld. Niet alleen krijg ik meer trek van zoetigheid, maar ik raak er niet vol van. In tegenstelling, een paar porties groentes zijn voor mijn een supervullende avondmaaltijd. 

Het is voor mij duidelijk dat suiker in mijn dieet niet optimaal is en door Dave's interview was ik aangespoord om dit een beetje verder te onderzoeken. Dave Asprey heeft zelf veel geexperimenteerd welk eten goed werkt voor hem, voor zijn clienten (hij is een soort coach), en voor de lezers van zijn boek. (Er staan veel testimonials in het boek en op zijn website (https://www.bulletproofexec.com/)). Verder verwijst hij in zijn boek naar wetenschappelijke artikelen, wat ik nog nooit ben tegengekomen in dieetboeken, en past zijn redenatie met wat ik heb geleerd op de universiteit. Ook komt het overeen met wat Gary Taubes beschrijft in 'Good calories, bad calories'. Het spreekt 1 ding wel tegen: de algemene gedachte van de samenleving over wat 'gezond' is. ;)

Mijn dieet op dit moment: 

- Ik begin de dag met een kopje koffie (amerikaanse cup (240 mL)), vers gezet met hoogwaardige koffiebonen (leg ik later nog wat uit), met daarin 1,5 eetlepel boter, 0.5 eetlepel kokosolie en 1 eetlepel XCT olie (een Bulletproof product) geblend. Het lijkt een beetje op koffie met veel melk en smaakt superlekker. Helemaal niet vettig. 

- Ontbijt heb ik rond 2 uur 's middags. 1,5 avocado met 2 eieren.

- Als avondeten: 200 gram groene groente (broccoli, boerenkool, brussel sprouts (amerikaanse spruitjes ;) ), een hamburger of een stuk zalm, en een salade van komkommer/courgette (zucchini)/celery/olijven/avocado. 

- Als toetje, een bakje fruit (bessen) en een stukje 85% pure chocolade.

....

...

..

Ik heb mij nooit beter gevoeld! Letterlijk! Ik heb de hele dag door dezelfde energie, ik kan mij supergoed concentreren, ik heb geen enkel probleem met het fietsen en geen honger. Letterlijk geen honger. Misschien 5 minuten dat mijn maag wat beweegt, maar niet meer dan dat.

De achterliggende gedachte van dit dieet is ketose: de verbranding van vetten. Waar het lichaam anders veel zou terugvallen op koolhydraten, zijn die in dit dieet niet zo veel aanwezig dat het een goede bron is van energie. De andere bron is dat vet, dat deels al is opgeslagen in het lichaam en deels wordt gegeten. De koffie met boter in de ochtend activeert de ketose en de rest van de dag wordt die aangehouden, tot het toetje. 

Ik ben nu nog wat aan het experimenteren en de opstartfase van dit dieet (aanbeveling is om 2 weken nogal strikt te zijn, zeker met de koolhydraten, om een goede ketose te krijgen), daarna kan ik weer wat meer gemengd gaan eten. 

Het idee van ketose is voor mij niet nieuw (denk paleo, Atkins etc), maar het Bulletproof diet gaat een stap verder in dat het ook schadelijke voedingsstoffen aanwijst die je beter niet kan eten of die mogelijk schadelijk zijn voor een deel van de mensen. Dingen als melkproducten (kaas, melk, yoghurt), bepaalde groentes (paprika, tomaat), gluten, etc. Dat wil niet zeggen dat deze producten ook schadelijk zijn voor iedereen, maar ze kunnen schadelijk zijn en dat weet je eigenlijk niet tot je ze een tijdje niet hebt gegeten. Het idee is dat sommige voedingsmiddelen een ontstekingsreactie kunnen veroorzaken en daardoor het optimaal functioneren van je lichaam verstoren, omdat de ontsteking chronisch is als je deze producten blijft eten. 

Dave wijst in zijn boek een aantal producten aan die sowieso niet schadelijk zijn, dus daar beperk ik mij op dit moment toe. Verder haal ik hoogwaardige producten (biologisch, vers) die geen pesticiden, hormonen etc bevatten. En over een paar weken kan ik wat experimenteren met mogelijk schadelijke producten om te kijken hoe dat voelt voor mij. Dit vereist dat ik kan luisteren naar mijn lichaam en wat het nodig heeft. Tot nu toe lijkt dat geen probleem. 

Ik ben hier nu ongeveer 2 weken mee bezig en merk nu echt duidelijk dat de keren dat ik een stukje cake eet (aangeboden door Abby, moet mijn gastvrouw natuurlijk niet beledigen ;) ), dat ik gelijk meer honger krijg. Mind you, ik dat de cake als toetje na een grote avondmaaltijd ... Enough said.

Ik ga niet Dave's hele idee achter Bulletproof diet hier uiteen zetten, dus als je interesse hebt, zou ik aanraden om zijn interview op LondonReal te luisteren (https://londonrealacademy.com/episodes/dave-asprey-bulletproof/) of om op zijn website te kijken (https://www.bulletproofexec.com/). Vraag jezelf eens: waarom zijn bepaalde producten gezond? (En kom erachter dat je het eigenlijk niet goed weet ;p). 

Iets ander eetpatroon dus. Maar dat was slechts het begin van mijn awesomeness deze weken. Nu over naar mijn personal development deel ;) (ben je me al zat XD)

Ik heb deze weken veel naar LondonReal geluisterd en ik ben begonnen met het lezen van de meditations (gedachtes) van Marcus Aurelius, de Romeinse keizer (herinner je die foto met alle boeken nog?). Marcus verwoordde personal development principes voordat personal development (de term) uberhaupt bestond! Ik lees de vertaling in het engels en moet het hardop voorlezen en begrijp misschien de helft van wat hij zegt, maar het is enorm nuttig voor me. Voornamelijk omdat het me aardt/grondt (ground) (of zoals Stefan Molyeux graag zegt: takes my head out off my arse). Marcus plaatst dingen in perspectief: het belang van materiele bezittingen, van erkenning/beroemdheid, van waardes (values), van gemoedsrust, van sterfelijkheid. Zijn teksten zijn enorm krachtig en motiverend voor mij, omdat ze zo nauwkeurig en diep zijn en geweldig de essentie verwoorden. 

Ik zal mijn best doen om wat citaten van zijn werk in een volgende bonuspost te zetten. Weet in ieder geval dat de voorgaande paragraaf (en de volgende paragrafen) geschreven zijn met tranen over mijn wangen en een brok in mijn keel. Zo diep raakt dit mij. Ik weet nog niet goed waarom.

Al het voorgaande heeft mij twee dagen geleden weer een stap verder geholpen om de beste versie van mijzelf te worden: de Bulletproof diet, Marcus Aurelius en LondonReal. Daarbovenop waarschijnlijk ook de fundering van Actualized.org en mijn meditatiegewoonte. 

Ik ga niet proberen om mijn gedachtes uit te leggen, dat gaat niet werken nu, niet hiervoor. Ik heb geen argumenten, alleen wat ik voel, waardoor ik weet dat het goed is.

Memento mori: gedenk te sterven. Tijd is eindig. Verspil het niet in procrastination, in het werken aan dingen die niet waardevol zijn, aan het kijken van series of tv of nieuws of youtube. Verspil het niet aan het lezen van boeken, het luisteren van podcasts, het maken van grootste plannen. 

Ik weet wat ik wil bereiken. Ik weet wat ik kan, hoe ik kan bijdragen. En toch heb ik veel tijd verspilt met niks doen, zonder resultaat, met excuses waarom ik niet kon werken. Ik verspil zo veel tijd met het zijn van iemand die ik niet ben, om voor mensen die er niet toe doen tevreden te stellen, door minder te zijn dan wie ik kan zijn. Ik wil niet dood gaan met berouw voor alle dingen die ik had kunnen doen. Ik wil geen genoegen nemen met een makkelijk leven, waarin ik niets van belang heb bereikt, waarvan ik niet heb genoten, waarna ik berouw heb voor alle dingen die ik had kunnen doen. Word wakker, blijf wakker. WEET dat 'ik' niet besta. Wees de beste versie van jezelf voor anderen. Take action! Er is nog zo veel te doen ...

Dat was een fragment van mijn gedachtes, het resultaat van mijn werk sinds September 2015 of zelfs daarvoor nog. Van alle ideeen die ik in die tijd heb opgedaan. Van actualized.org, van LondonReal. 

Ik weet dat veel mensen schrikken van emotie, dat dat onaangenaam is, dat men daaraan niet gewend is, dat dat niet sociaal acceptabel is, dat men zich daarvoor schaamt. Jammer dan. Ga maar wat anders lezen dan. 

Denk niet dat het voor mij ongemakkelijk of pijnlijk is, heb geen medelijden. Ik voel het niet zo. Dat is een kwestie van perspectief. Het is niet 'goed' of 'slecht'. Dat is het label dat we eraan hangen. Wat anders is pijn dan een waarschuwing dat iets niet goed zit? En hoe lang heb ik dat onderdrukt? Nu dat ik luister naar mijn lichaam, met mijn doel in zicht, geven mijn emoties richting. Ik weet dat ik goed zit. 

Ik ga niet herhalen wat ik in vorige posts heb gezegd, dus lees ze maar terug als je mij wilt volgen. Ik schrijf deze posts voor mijzelf. Lees ze als je wilt, geef commentaar als je wilt. Daar doe ik het niet voor. Doe ermee wat je wilt.

Tot de volgende keer :)

09 tot 19 Maart 2016 - Drukke weken

Een tijd geleden sinds mijn laatste post. Niet mijn bedoeling, maar zeker de laatste week had ik een volle planning.

Vorige week was er niet bijzonder veel gebeurt, dus daar heb ik niet veel over te zeggen. Deze week was wel wat anders.
Officieel was afgelopen week 'spring break' (lentevakantie voor de Amerikaanse scholen). Ik heb daar niet veel van gemerkt.

Ik zal de weken per onderwerp bespreken.

Ten eerste was er veel gedoe met mijn fiets die ik leen van Ite. Vorige week woensdag was een van de remkabels losgeschoten op de weg terug naar huis. Nu is dat voornamelijk heuvelopwaarts, dus niet een al te groot probleem om thuis te komen. De dag daarna gelijk naar de fietsenmaker gegaan. Die heeft de rem weer aangesloten en de remmen weer bijgesteld, een halfuurtje werk. Volgens hem zijn de remblokjes aan vervanging toe, dus ik moet goed opletten wanneer ik merk dat de remmen niet meer goed genoeg werken. 

Verder heb ik deze week voor het eerst een lekke band gekregen. Erg verwonderlijk dat het zo lang heeft geduurd, aangezien er vaak glas en troep op de weg ligt, in ieder geval op de delen van de weg waar ik vaak rijd als fietser. Woensdag ochtend onderweg naar de supermarkt om boodschappen te doen. Naar huis gelopen en die dag met Ite naar het lab gereden. Ze gaf me een standaard Nederlands bandenplakkitje mee dat ik Donderdag ochtend heb gebruikt. Erg goed te doen. Donderdag had ik een dagje vrij genomen, en Vrijdag was mijn band nog perfect dat ik naar het lab toeging. Helaas weer lek dat ik terug wilde rijden. Dus weer met Ite, fiets achter in de auto, terug naar huis gereden, band opnieuw geplakt (er zat een nieuw gat in) en mijn beginnersfout verbeterd door de cactusstekel, die nog in mijn buitenband zat en een halve centimeter naar binnen stak, er deze keer wel uit te halen ;P. Vanaf de buitenkant was er weinig van te zien, maar de stekel stak perfect naar binnen. Die avond op de fiets naar Young Meditators meeting gegaan zonder problemen, dus nu echt opgelost :D.

Op het lab deze week was het redelijk rustig met experimenten. Ik ben begonnen met de eerste trainingen met de muis, vorige week, samen met Prerna. Daisy liet ons zien hoe. (Opnieuw kan ik niet te veel details geven, want openbare blog). De eerste training heb ik niet veel gedaan. Het was laat op de dag en ik wilde graag voor het donker naar huis fietsen. Woensdag deze week had ik een soort priveles: Prerna voelde zich niet lekker die dag, dus ging al snel naar huis. Ik had de kans om met 2 muizen te oefenen. Dat ging uitstekend en nu is het een kwestie van meer oefenen tot ik genoeg vaardigheid heb om de behandeling experimenteel uit te voeren. 

Doordat ik nu weet wat er precies allemaal nodig is voor de handeling, heb ik ook gelijk een hele hoop nieuwe energie om me de techniek eigen te maken en alles eromheen goed te regelen en te stroomlijnen: zorgen dat alle materialen aanwezig zijn, dat ik alles vantevoren al klaar heb liggen en dergelijke. 

Ik heb deze week met Evelyn ook wat experimenten uitgevoerd om RNA uit mijn cellijnen te halen en te laten 'sequencen'. Kort uitgelegd: DNA is de genetische code waar onze chromosomen uit bestaan. De chromosomen bevatten alle informatie die nodig is om een cel te laten functioneren, maar ze zijn afgeschermd van de rest van de cel in de celkern. Om de informatie in het DNA te gebruiken, bijvoorbeeld om eiwitten te maken, wordt de code van het DNA gecopieerd in RNA. RNAs zijn kleiner en kunnen daardoor de celkern uit en hun werk in de rest van de cel doen. Elk celtype heeft een ander deel van de informatie van het DNA dat daadwerkelijk gebruikt wordt, en om te kijken wat elke cel gebruikt, kan je kijken naar welk RNA er aanwezig is in de cel. 

RNA uit een cel halen is niet bijzonder moeilijk tegenwoordig. Er zijn veel bedrijven die RNA isolatie kitjes verkopen, zoals de kit die Evelyn en ik hadden gebruikt. Nu was het voor ons beiden een nieuwe kit, dus ik ging af op Evelyn's instructies. We hebben daar Maandag aan gewerkt en ook nog een deel Dinsdag. Ik had al snel door dat Evelyn's manier van werken niet mijn voorkeur heeft: ik weet graag van tevoren precies welke stappen gedaan moeten worden en bereid zo veel mogelijk van tevoren voor. Zo houd ik goed overzicht over wat ik aan het doen ben. Evelyn regelt deze dingen gedurende het experiment. Dat werkt voor mij niet zo lekker. Maar alles is goed verlopen en we hebben onze samples opgestuurd voor sequencing. Binnenkort krijgen we de uitslag daarvan (als in, de enorme hoeveelheid data waar ik verder niets mee ga doen). Ik heb zelf niet veel aan de sequencing, maar Ite had hierom gevraagd. 

Ook een hoop dingen in mijn vrije tijd gedaan: 

Afgelopen Donderdag de hele dag met Tom Heaton getourd door de omgeving van LA. Net zoals de vorige keer, een paar maanden geleden, had Tom, de CalTech Geophysics Professor, zijn rode BMW convertible meegenomen en hebben we een stuk rondgereden. Tom had een hoop te vertellen over de omgeving en ik had deze kans genomen om hem als ervaren onderzoeker uit te horen over zijn gedachtes over onderzoek in het algemeen. 

Over de route: zie de afbeelding :)

C geeft aan waar ik woon (Tussen Pasadena en Los Angeles in, rechts in het midden van de kaart). Dit is ongeveer de route zoals ik mij die herinner.

We zijn eerst naar de kust gereden en daarlangs naar het noordwesten de bergen in. Langs de kust was het erg aangenaam en koel, ook al reden we in volle zon. In Malibu hebben we gelunched in een strandcafe. We hadden een voorgerecht besteld (calamari, gefrituurde inktvis(jes)), dat we samen niet op kregen, zo groot was de portie. Vervolgens zijn we doorgereden door de landbouwgebieden en plantages. Er worden in deze streek veel aardbeien, sinaasappels en noten gekweekt en bijna elke boerderij had dan ook zijn eigen stand met vers fruit. De omgeving buiten de stad is heel divers en het bevat ook hele wilde natuur, waar niemand woont. Na de platte delen van de omgeving reden we de bergen in. Er waren delen, vooral in de dalen, die nog vlink begroeid waren en hier en daar was er een klein dorpje dat erg afgesloten was van de grote stad. In de bergen werd de bebouwing snel minder en was er slechts hier en daar een tank station of een donut winkel ;p.

Vanuit mijn huis kan ik de bergen in het noorden zien liggen en deze lopen van oost naar west. Ze vormen een beetje de noordelijke grens van LA. Voor mij werd wel goed duidelijk dat het niet 1 rij is, maar een heel landschap van bergen. Tom kon me veel vertellen over hoe de bergen gevormd zijn door de aardplaten. Het zijn vrij jonge bergen en daarom nog erg grof, maar ook zacht, waardoor ze afgerond lijken. Deze tijd van het jaar zijn ze nog groen, nu er af en toe nog regen valt, maar in de zomer is alles bruin en geel en is er een groot gevaar voor branden. Het gebied is zo groot dat daar niets aan te doen is, anders dan er niet wonen.

Het was een gezellige dag samen met Tom, vanaf ongeveer 10:30 tot 19:00 hebben we gereden. Helaas had Tom geen tijd meer om samen avond te eten, maar hij zette me af bij huis. Ik blijf met hem in contact :D.

Het is al een flinke post tot nu toe, maar ik wil natuurlijk schrijven over hoe het met mijn persoonlijke ontwikkeling gaat. 

Beginnend met de Young Meditators meeting van deze week (gisteren, afgelopen Vrijdag). Na mijn fiets op het laatste moment gefixed te hebben, na het avondeten naar de meeting gegaan. Deze week was niet anders dan andere weken en de discussie ging nu over discipline. Natuurlijk erg relevant als het gaat om meditatie, want mediteren op zich is niet iets waarvan je direct de positive effecten ondervind en kan erg frustrerend zijn als je het niet op de juiste manier aanpakt. Discipline is voor mij ook relevant als ik mijn gewoontes wil veranderen, aangezien het vaak wat moeite kost om iets nieuws aan te leren, dat vaak, in het begin, onplezierig is. Een voorbeeld is sporten: niet altijd even aangenaam, of ik heb er niet altijd zin is. Dan vereist het discipline om alsnog te sporten. Als het eenmaal een gewoonte is, kost het weinig moeite en mis ik het zelfs als ik het niet doe. Hetzelfde geldt voor meditatie. Wat we tijdens de meeting bespraken, is dat discipline ook plezierig kan (en moet) zijn. Het idee was dat we vaak onszelf verliezen in het bereiken van een doel dat we stellen, dat we daar discipline voor nodig hebben. Dan verzetten we ons tegen het navolgen van het doel en ervaren we het als onplezierig en negatief. Op die manier geven we op voordat we ons doel bereikt hebben, omdat we het te onplezierig vinden om de stappen te ondernemen om er te komen, of, als we het doel bereikt hebben, vallen we snel terug op onze oude situatie, nu dat ook de discipline wegvalt. De oplossing van de Buddisten is dan om te genieten van het nemen van de stappen en het doel wel in zicht te houden, maar niet alleen daarop te focussen. Dus niet te mediteren zodat je gemediteerd hebt, maar mediteren omdat je het zo fijn vindt om te mediteren. En diezelfde mentaliteit kan natuurlijk op elk doel of elke discipline toegepast worden. 

Wat voor mij ook opkwam tijdens de discussie is dat ik veel onderhandel met mijzelf als ik discipline toepas. Dit klinkt misschien wat vreemd, maar ik merk dat er 2 kanten van mij zijn (heb ik al eerder over geschreven volgens mij); een kant die graag wil groeien en mijzelf verbeteren als persoon (higher self), en een kant die liever hetzelfde blijft en lekker wilt luieren (lower self). Mijn higher self maakt vaak grootste plannen, maar het is erg vermoeiend om altijd in mijn higher self te zijn. Dus de rest van de dag is het een balans tussen de twee. Als ik moe ben of me niet lekker voel, dan heeft mijn lower self de overhand. Ik denk dan anders en ben laxer in hoe ik mijn tijd besteed. De plannen die ik in mijn higher self had gemaakt, kom ik niet na. Als excuus: te veel moeite, ik ben moe, ik heb geen zin, ik doe liever iets anders etc. Hoe groter mijn doel, hoe meer weerstand ik op die manier ondervind. Dus mijn aanpak de laatste weken is een onderhandeling. Op sommige momenten gebruik ik discipline om alsnog te doen wat ik had gepland, ook al heb ik daar geen zin in (en als ik eenmaal bezig ben, geniet ik er toch van :) ), en op andere momenten laat ik mezelf toe om wat meer te ontspannen. Verder merkte ik tijdens de discussie van de Young Meditators dat ik, in mijn lower self, mijn higher self meer moet 'vertrouwen' en me moet realiseren dat de plannen die ik maak ten behoefe zijn van mijzelf op lange termijn, ook al kan ik dat op het moment zelf, als mijn lower self, niet altijd goed herinneren.Van wat ik tijdens de discussie hoorde, werkt dit op dezelfde manier voor veel andere mensen, vandaar dat ik het hier bespreek in zo veel detail. 

De afgelopen weken heb ik ook veel tijd besteed aan het luisteren naar podcasts, vooral LondonReal. Deze podcast bestaat uit interviews met interessante personen (people worth watching, volgens de tagline). Het is erg gevarieerd (van Mixed Martial Arts fighters, tot body builders, tot musici, tot life coaches). Ik had besloten om naar iedereen te luisteren, ongeacht wat mijn vooroordelen waren en ik heb hele interessante ideeen gehoord. Superinspirerend om al die verhalen te horen. Ik zou het zeker aanraden. Voor mij is het bijzonder interessant, omdat deze mensen vaak principes toepassen waar ik tijdens mijn Life Purpose course en via Actualized.org veel over heb gehoord. Dat deze mensen de principes toepassen en daarmee erg succesvol zijn, inspireert mij om ze nog serieuzer te nemen.

Het horen van al deze nieuwe perspectieven heeft mij ertoe aangezet om een aantal aspecten van mijn dag/week te onderzoeken. Ik heb bepaalde ideeen over eten, mijn dagindeling, mijn energie en dergelijke, die ik al een hele tijd heb, maar die niet perse het meest nuttig voor mij zijn. Ik ben nu aan het testen waarom ik deze ideeen heb en of ze kloppen. Bijvoorbeeld: ik heb 3 grote maaltijden per dag; ontbijt, lunch, avondeten, maar ik heb nooit gekeken of ik echt zo vaak hoef te eten. Na mijn ontbijt ben ik altijd flink vol en als automatisme eet ik rond 12 uur lunch. Niet perse omdat ik trek heb, maar omdat ik altijd rond die tijd iets eet. Dus ik heb deze week een beetje getest hoe lang het duurt voordat ik moet eten na mijn ontbijt. Niet altijd perfect, aangezien ik soms qua plannig alsnog om 12 uur lunch. Maar ik heb in ieder geval door dat ik niet perse om 12 uur moet eten. Ik kan tot 15:00 zonder lunch makkelijk door. Ik merkte dat ik vooral minder goed kan nadenken lange tijd zonder lunch, maar dat ik het niet in mijn maag voel dat ik weer moet eten. Ook merk ik dat ik trek krijg kort nadat ik wat heb gegeten, wat mij vreemd lijkt, aangezien ik zo lang na het ontbijt zonder eten kan. 

Dit is slechts 1 van de voorbeelden van dingen die ik wil testen. Een ander voorbeeld is dat ik na het avondeten niet meer werk. Ik weet niet goed waarom ik denk dat ik niet meer kan werken na het avondeten; ik doe het gewoon niet. Dat vermindert de tijd die ik op een dag nuttig kan gebruiken, dus ik wil daar ook een beetje onderzoeken hoe goed ik na het avondeten kan werken. Gisteren bijvoorbeeld kwam ik laat thuis van de Young Meditators meeting, maar ben ik nog langer opgebleven om mijn dagboek bij te houden. Ik had hier donderdag geen tijd voor, dus ik had 2 dagen in te halen. Ik heb een uur aan mijn dagboek gewerkt, in bed, terwijl ik duidelijk moe was, maar alsnog erg geconcentreerd. Dat geeft voor mij opnieuw aan dat de gewoonte om niet na het avondeten te werken niet meer is dan dat. Nu heb ik nog niet de tijd genomen om een goed plan op te zetten om deze gewoontes systematisch te testen, maar daar heb ik dit weekend voor. 

Echt een lange blogpost, als ik er zo op terugkijk en ik zou nog meer kunnen schrijven, maar ik denk dat ik dat voor de volgende keer bewaar ;)

3 tot 21 Februari - De laatste weken van zelfreflectie en project management

Eindelijk weer een nieuwe blogpost. Dat voelt goed!

De laatste paar weken heb ik veel nagedacht over een aantal zaken die in die tijd speelden, waar ik nu meer duidelijkheid over heb. Ik ben er nogsteeds mee bezig, maar het kost nu niet meer zo veel tijd als toen. 

De dingen waar ik me mee bezig heb gehouden voornamelijk: 

- Het verloop van mijn stage en de voortgang hiervan.

- Mijn persoonlijke project en de voortgang hiervan. 

- Andere aspecten van mijn persoonlijke ontwikkeling waar ik ideeen over had. 

Het voornaamste waren een aantal gedachtes die ik had rondom mijn stage. Ik heb erg weinig vooruitgang geboekt sinds ik ben begonnen en nog geen experimenten gedaan. Veel is daarin niet veranderd, en ik heb dat met Ite besproken. Op dit moment is er niet veel dat ik kan doen, aangezien het allemaal afhangt van wanneer de muizen gereed zijn en andere plannen die we hadden bedacht lopen ook niet helemaal soepel. Er zijn elke keer dingen die voor vertraging zorgen en er is niets dat ik kan doen om dat te versnellen. Daar leg ik me bij neer en maak ik me niet druk over. Ondertussen houd ik mezelf bezig met celkweek en celkweek gerelateerde dingen. 

Verder merkte ik weinig vooruitgang in mijn persoonlijke project. Ik merkte dat ik hier graag aan wilde werken, maar moeite had om eraan te beginnen te werken. Daar heb ik veel aan gewerkt de laatste weken. Hoewel ik duidelijk voor ogen had wat mijn doel hiermee is, was het lastig voor mij om eraan te werken. Ik heb nu duidelijk de benodigde stappen opgeschreven en volg die nu een voor een na. Ik ben er nu zeker van dat ik eind deze maand een goed product klaar heb :D. 

Deze methode van project management is iets dat ik samengesteld heb aan de hand van een aantal bronnen over dit onderwerp. Ik kan de exacte bronnen niet noemen, maar een aantal principes zijn: 

- Een duidelijk plan bedenken en het doel duidelijk voor ogen hebben. 

- Het project onderverdelen in op een volgende stappen/onderdelen.

- De onderdelen en taken een voor een afronden. 

- Bij het plannen van de onderdelen, de focus leggen op actiestappen, met een duidelijk doel. 

- Als er een gedachte of taak in me opkomt, deze direct noteren, zodat ik hem kan vergeten en later reviewen wat er nog te doen is. 

- Uit mijn takenlijst die taak kiezen en afronden die het meest belangrijk is.

Deze principes ben ik nu ook voor mijn stage aan het toepassen en het helpt een hoop stress/onduidelijkheid te voorkomen. Een belangrijk aspect wel ik dat ik de taken ook daadwerkelijk goed moet afronden, ook al heb ik er geen zin in. Dat is nog wat lastig soms. 

Ook merk ik dat voornamelijk op het lab het weinig zin heeft om een strakke planning te maken. Er komt eigenlijk altijd wel iets tussen, of een activiteit duurt langer dan verwacht. In plaats daarvan noteer ik nu eerder hoeveel tijd ik heb besteed na afloop van de dag, zodat ik kan inschatten hoe lang ik met dingen bezig ben. Dit houd me ook flexibel. 

Een gedachte die hier in meespeelt komt van David Allen: Je kiest niet voor de dingen die je doet, maar voor de dingen die je niet doet. Immers, de keuze van 1 activiteit sluit alle andere activiteiten uit. 

Dit gaat er natuurlijk vanuit dat je 1 ding per keer doet en niet probeert te multitasken als dat niet nodig is. 

Ik denk dat wat me vooral dwars zat 2 weken geleden het idee was dat ik geen controle had over wat er gebeurde met mijn stage, dat de voortgang hiervan afhankelijk was van andere mensen. Na mijn gesprek met Ite heb ik meer ideeen over welke stappen ik zelf kan ondernemen om voortgang te bewerkstelligen. Dat geeft mij ook alle verantwoordelijkheid, maar nu heb ik meer zelf in handen en meer rust met het gebruik van deze principes. Dit creeert voor mij rust, ook al groeit mijn to do lijst ;p. 

Verder heb ik, sinds het volgen van de Life Purpose course van Actualized.org, nooit echt de tijd genomen om een aantal belangrijke vragen te overwegen en daar echt goed over na te denken. Nu heb ik een lijst gemaakt waaraan ik deze vragen toevoeg en zodra ik hiervoor de kans krijg, doorloop ik deze lijst en beantwoord ik voor mezelf de meest relevante vraag. Dit zijn niet de eenvoudige vragen, maar de vragen waar ik een aantal paginas aan gedachtes over kan opschrijven. Voor mij heel persoonlijk, dus ik kan niet veel meer details geven. Ik heb 1 vraag beantwoord en afgehandeld deze week en voel me hier goed bij. Ook dit creeert veel rust. 

Dat waren de dingen die ik de laatste weken heb overwogen en waar ik veel energie in heb gestoken. Nu ik dat een beetje heb opgezet, heb ik weer tijd om wat blogposts te schrijven. 

Wat er voor de rest de laatste weken is gebeurt:

- We (Abby en ik) hebben een nieuwe pleegkat om te verzorgen. Zijn naam is Tally en hij is een kat die ter adoptie staat aangemeld, maar een tijdelijk onderkomen heeft bij ons. Hij is echt super knuffelig en zachtaardig. De eerste week was hij een beetje een handvol, aangezien hij graag elke open deur induikt zodra die wordt geopend. Denk aan de badkamer, kastjes boven de grond, en de koelkast. Niet altijd even handig, maar met veel repetitie van het weigeren van toegang tot deze deuren, doet hij dit nu een stuk minder (hoewel de koelkast nogsteeds interessant is). Verder is hij erg kieskeurig met eten en zeker in het begin was dit een probleem. Hij at alleen kaas, en dronk kattenmelk, maar nu eet hij al wat beter normaal kattenvoer. Dat gaat dus de goede kant op :).

- Ik heb de superbowl gekeken bij met Evelyn en haar vriend. Superbowl is de finale van de American Football competitie. Dat was een hele belevenis. Mijn indruk hiervan: de sport is nog saaier dan voetbal! Er is 4 x 15 minuten speeltijd, maar elke keer dat de bal op de grond valt, wordt het spel stilgelegd tot de spelers weer op de juiste plek staan. Dan spelen ze voor 5 tot 20 seconden tot er weer iemand getackeled wordt etc. In de tussentijd worden er constant reclames gespeeld, terwijl de spelers hergroeperen. De regels zijn me nog niet helemaal duidelijk, maar ik had geen geduld om echt op te letten, en heb na 5 minuten speeltijd (30 minuten in realtime) vooral met Evelyn gepraat. 

Het meest vermakelijke is de halftime show, waarin deze keer Bruna Mars en Beyonce met bijbehorende dansers (en Coldplay) een act opvoerden. 

Verder zijn de spelers allemaal supergroot en breed en is dit inversely correlated met hun intelligentie. 

Dat is wat ik nu van American Football heb geleerd en alles dat ik ervan wil weten ;p.

- Ik heb 2 nieuwe recepten erbij!

1) Granola bars: repen van kokosnootrasp, havermout, gemengde noten en chia zaden, bij elkaargehouden door verhitte honing en pure chocolade. Superlekker! Ik maak ze zelf en dit vervangt ook gelijk de granola bars die ik in de winkel koop, waarvan ik 3/4 van de ingredienten niet vertrouw. Ik ben nogsteeds bezig om de verhoudingen en exacte droge ingredienten aan te passen om het nog lekkerder te maken. 

2) Sausage cheese balls: letterlijk balletjes van kaas en worstenvlees (en wat zelfrijzend bakmeel). Voor mijn eiwitrijke snack. Een van de weinige dingen die Tally acceptabel vond in de eerste week van zijn verblijf bij ons ;p.

Verder is mijn recept voor appelcake nu helemaal geperfectioneerd en heb ik daar geen problemen meer mee. 

Tot slot nog wat over de Young Meditators van afgelopen vrijdag. Deze keer ging het over schaamte (shame), naar aanleiding van de 2e TED-talk van Brene Brown (zoek het op!). Haar omschrijving van shame was: het idee dat je niet goed genoeg bent. Eenvoudig te verwarren met berouw (regret): het idee dat jouw daden niet goed zijn. Shame komt voort uit een aantal waarden of ideeen waarvan iemand denkt dat ze aan moeten voldoen om geaccepteerd/erkent te worden als een goed persoon. Dat verschilt per cultuur en tussen mannen en vrouwen. Door schaamte om niet aan bepaalde idealen te voldoen, worden de meeste mensen ervan weerhouden om zichzelf compleet te uiten en compleet zichzelf te zijn. Wat in mij opkwam tijdens de bespreking van dit onderwerp was het idee dat deze waardes voor de meeste mensen niet zelf zijn bepaald, maar door hun opvoeding/cultuur/omgeving en dus niet zelfgekozen. Voor mijzelf merk ik, nu dat ik mijn eigen waardes heb verwoord, dat ik me niet zo schaam als ik niet aan andermans standaarden voldoe, die ik niet deel. Daaraan kan ik ook snel zien of en hoe ik overweg zou kunnen met zo'n persoon in een relatie. Heel interessant voor mij om over na te denken en ook zeker iets dat ik op mijn lijstje heb gezet ;). 

Dat is het zo'n beetje voor de laatste 3 weken. Ik wil wel zeggen dat ik weet dat er veel lezers zijn waarbij ik een verwachting van regelmatige blogposts heb opgezet en dat was ook mijn bedoeling. Ik hoop dat jullie je geen zorgen hebben gemaakt om mij, aangezien het niet beter met mij kan gaan. Ik begrijp dat mijn posts soms negatief kunnen lijken, aangezien ik veel van mijn problemen verwoord die ik tegenkom. Maar ik zie deze problemen niet als negatief, noch zie ik mijn wisselingen in energie (die ik nu niet meer heb) als negatief. Een idee vanuit o.a. de Young Meditators groep is dat emoties en andere gevoelens niet goed of slecht zijn, ook al geven wij als persoon dat label eraan. Het is zoiets al zeggen dat het gevoel van pijn in ons lichaam iets 'slechts' is. Het is niet aangenaam om pijn te voelen en dat is het hele punt van pijn; het dient als een waarschuwing dat er iets niet goed zit of dat we iets gaan beschadigen als we zo door gaan. Zonder pijn realiseren we niet dat we ons lichaam beschadigen. Op dezelfde manier zie ik mijn gevoelens en gedachtes. Ze zijn niet aangenaam in het moment, maar ze zetten me aan het denken en waarschuwen me voor beschadiging. Soms kunnen we pijn negeren, zoals spierpijn. Op andere momenten is het goed om het wel te overwegen, bijvoorbeeld als je op het punt staat een spier te verrekken. Ik ben bezig dat te leren en dat zijn de ervaringen die ik met jullie deel. 

Het pad dat ik voor mezelf heb gekozen is helemaal nieuw voor me en er is niemand anders die hetzelfde pad doorloopt, hoewel ze misschien een vergelijkbaar pad hebben gekozen. Dit pad zit vol met obstakels die de meeste mensen ervan weerhouden om verder te gaan. Voor mij is het nodig om als persoon te groeien en te veranderen om deze obstakels te overkomen. Soms kan ik eromheen, door mijn pad aan te passen; soms moet ik er doorheen en moet ik eerst sterker worden in een bepaald opzicht. Maar het doel dat ik in zicht heb maakt dat alles de moeite waard. Het resultaat van de eerste stappen op dit pad zal ik volgende week laten zien ...

Bedankt voor jullie interesse. Ik weet dat mijn blog gelezen wordt en ik waardeer jullie medeleven en steun, ook al ben ik de laatste weken wat stil geweest. Ik hoop mijn regelmatige blogposts te hervatten. Maar maak je niet ongerust; het kan niet beter met mij gaan! 

15 tot 17 Januari - Een weekend vol insights !

Een erg goed weekend net achter de rug. Zeer productief en leerzaam.

Vrijdag was een rustige dag op het lab. Ik ben op de fiets gegaan, wat ik nu trouwens elke dag doe, tenzij er regen wordt voorspeld (dus bijna elke dag ;) ). Mijn celkweek was nog in leven na het ontdooien en ziet er goed uit. Ze kunnen wel een weekend zonder aandacht, dus ik hoef niet elke dag terug naar het lab om voor mijn cellen te zorgen.
Verder gelezen voor mijn review. Ik heb nog steeds problemen dat ik (zeker na de lunch) in slaap val tijdens het lezen van artikelen. Dat is niets nieuws, aangezien dat in mijn vorige 2 stages ook al zo was. Ik ben druk aan het experimenteren hoe ik dat kan voorkomen. Ik verwacht dat het te maken heeft met mijn lunch, dus daar ga ik mee beginnen.

Vrijdagavond was, zoals elke week, de Young Meditators meeting. Ik kijk hier elke keer weer naar uit. Deze avond waren en weer een hele hoop nieuwe mensen, maar ook een paar bekende gezichten. Na het mediteren hadden we een TED talk gekeken van Brene Brown over schaamte en kwetsbaarheid (zie de link: https://www.ted.com/talks/brene_brown_listening_to_shame?language=nl). Het klinkt veel beter in het Engels, maar haar talk ging over hoe schaamte en voornamelijk de angst om gekwetst te worden ons ervan weerhoud om onszelf te zijn en om een connectie met andere mensen te vormen. Na de TED talk te hebben gekeken, hielden we een diad: een 1 op 1 'gesprek' waarbij 1 persoon praat en de ander luistert, allebei in een meditatieve mindset. Dus je spreekt wat er in je opkomt, en je luistert met volledige aandacht naar de ander, zonder te reageren op wat er wordt gezegd. Dit duurt in totaal ongeveer 3 minuten per persoon. Deze oefening maakt voor mij veel duidelijk over hoe ik over deze onderwerpen denk, aangezien er veel minder limitaties op me liggen als ik op die manier spreek. Het is wel een beetje vreemd dat je spreekt tegen iemand die je eigenlijk totaal niet kent verder, maar iedereen heeft dezelfde mindset en is respectvol voor de ander, in mijn ervaringen tot nu toe. Deze diads vormen ook een goed punt om verder over te spreken, aangezien het veel van de diepe gedachtes naar boven brengt, die normaal gesproken niet snel ter sprake komen.
Na de diads hielden we een groepsdiscussie over het onderwerp en wat er in hun opkwam.
Deze avond maakte voor mij duidelijk waarom ik de laatste tijd zo veel meer van mijn emoties voel. Brene gaf als 1 van de verdedigingsmechanismen tegen schaamte aan, dat we als persoon een soort emotionele 'numbness' creeeren: we voelen alle emoties minder sterk of helemaal niet, dus geen pijnlijke emoties, maar ook geen plezierige emoties. Daarmee zijn we beschermd van emotionele pijn die anderen aan ons kunnen toebrengen. Sinds een jaar geleden, toen ik begon met het luisteren naar Freedomain Radio en later toen ik Actualized.org had gevonden, zijn mijn emoties steeds merkbaarder geworden, wat voor mij aangeeft dat ik ze daarvoor op de manier die Brene beschrijft, had verlamd.
Natuurlijk is het recente overlijden van Opa Thijs nog steeds iets dat verdriet in mij oproept als ik daarover spreek met anderen of als ik anderen over hun verlies hoor (en nu ook als ik hierover schrijf voel ik een milde vorm). Maar ook andere emoties die ik niet eerder heb gevoeld op zo'n krachtige manier. Als ik werk aan mijn projecten of na mijn meditatie of zelfs al na een goed Skypegesprek, voel ik mij alsof ik volledige controle heb over mijn leven en mijn lichaam. Dit is lastig te beschrijven, maar ik voel me erg krachtig, niet perse fysiek, maar vooral mentaal, alsof ik alles aankan. Dit gevoel had ik niet voordat ik mijn Life Purpose duidelijk had opgesteld. Verder voel ik me diep ontroerd vaak als ik lees of hoor over hoe veel kracht een mens kan oproepen als hij of zij daarvoor kiest. Dit principe komt overal terug in personal development, maar nu dus ook in Shambhala.
Nu dat ik dit zo schrijf, merk ik dat deze woorden simpelweg niet voldoende zijn om aan te geven hoe goed ik mij voel. Kijk de TED talk en lees het dan nog een keer. Misschien dat het dan duidelijk is.

Als deze insight voor mij niet genoeg was, kwam ik zondag in aanraking met Wim Hof en zijn ideeen over het lichaam en de geest. Ik ga niet proberen om uit te leggen wat hij heeft gevonden, omdat ik dat zelf nog niet helemaal begrijp, maar ik ben erg ongeduldig om verder onderzoek hiernaar te doen en om dit zelf toe te passen. Dit zou namelijk de 'tool' voor mij kunnen zijn waarmee ik, op commando, de volledige controle over mijn lichaam kan krijgen. Wow, het klinkt best ongeloofwaardig als ik dat zo schrijf, maar dit voelt echt zo! Dus zoek hem op en overweeg zijn voorbeeld.

Dan de wat normalere dingen: dit weekend heb ik weer lekker gewerkt aan mijn eigen project, voornamelijk 'Think & Grow Rich' van Napoleon Hill uitlezen en samenvatten. Dit boekje is ongeveer 230 paginas lang, maar als nog heb ik er 21 dubbelzijdige paginas aan notities van genomen. Het bevat een supercompacte samenvatting van een aantal zeer krachtige personal development principes en ik zou het dan ook zeer aanraden voor iedereen die interesse heeft in dit onderwerp. Het is al wat ouder, maar de kennis die erin staat is niet verouderd.
Verder weer applebread gemaakt: deze keer heb ik eenvoudigweg de cake op een lagere temperatuur voor langere tijd gebakken. Dat lijkt goed te hebben gewerkt! Ook een nieuw recept voor granolabars gemaakt, mijn nieuwe lunchsnack, met chocoladechips, noten, havermout en amandelboter (almond butter, lijkt op pindakaas, maar dan vloeibaar en met amandelen gemaakt :p). Ik heb ze nog niet geproefd, maar het kan niet anders dan superlekker zijn!

Morgen is een vrije dag (Martin Luther King Day), dus ik ga lekker thuis aan mijn review werken, aangezien er waarschijnlijk weinig mensen op het lab zijn en er verder geen activiteiten staan gepland.

Voor mensen die op hetzelfde pad zitten als ik of die daar graag naartoe willen, de dingen die ik in deze post heb genoemd zijn, naar mijn idee, allemaal de moeite waard om te onderzoeken. Ik kan niet anders zeggen dat ik over alle genoemde dingen zeer enthousiast ben, ook al is dat lastig over te dragen via tekst. Ik hoop dat jullie er ook iets aan hebben!

Mijn Life Purpose gevonden - Wat bedoel ik ermee en hoe hoop ik het te vervolgen?

Na mijn vorige post over hoe ik mijn Life Purpose heb gevonden, gaat deze post over wat ik van plan ben te doen om dit doel te bereiken. Immers, het is een redelijk abstract doel en niet iets met een absoluut eindpunt. Dat is een beetje het idee, maar toch kan ik wat dingen zeggen over hoe ik mijn doel hoop te bereiken.

Nogmaals, mijn Life Purpose is: improving health by learning about and sharing my understanding of the human body. Dit klinkt leuk en alles, maar er zijn een heel aantal wat vage begrippen die ik verder kan uitleggen. 

Improving health: Wat is health sowieso? Dat was een van mijn eerste vragen. Natuurlijk is het iets meetbaars wat betreft het menselijk lichaam. Een bepaalde normale waarde waarin bijvoorbeeld de hartslag, ademhaling, bloeddruk, etc valt. Deze waardes zijn allemaal bepaald aan de hand van populatiestudies: bij heel veel mensen dezelfde metingen doen en aan de hand daarvan bepalen wat het gemiddelde is of wat de meest voorkomende waardes zijn en de grenzen waarin deze vallen. Hierdoor krijg je een grafiek die lijkt op een soort heuvel (bellcurve (zie google afbeeldingen)), waarbij het grootste deel van mensen in en rondom het midden vallen en een kleiner deel aan beide uiteindes liggen. Nu: zolang mensen redelijk in het midden liggen en ook fysiek lijken op de populatie die oorspronkelijk is gemeten, dan heb je een redelijk goede inschatting of een waarde voor bijvoorbeeld bloeddruk normaal is (vergeleken met de populatie/grote groep mensen). 

Gezondheid voor mij is het optimaal functioneren van het lichaam, op zo'n manier dat het zichzelf langdurig in stand kan houden. Het is een staat waarin het lichaam verkeerd die het mogelijk maakt zich aan te passen aan veranderingen, als dit nodig is, en om verandering tegen te gaan, als dit nodig is. Hiermee heb ik vooral het proces van homeostase in gedachte. Dat is vakjargon voor een dynamisch evenwicht (meer vakjargon :p): een evenwicht waarin de schalen constant van gewicht veranderen door invloeden van  buitenaf, waardoor een actief proces nodig is om ze in balans te houden.
In het lichaam zie je dit bijvoorbeeld goed in de bloedsuikerspiegel. Er is een ideale waarde van bloedsuiker die het lichaam graag handhaaft, maar als je net hebt gegeten, komt er een hele hoop suiker ineens de bloedstroom in. De tegenreactie is dan de productie van het hormoon insuline, dat vet-, spier- en levercellen een signaal geeft om suiker uit het bloed te halen en op te slaan voor later gebruik. Daardoor daalt de bloedsuikerspiegel en herstelt het evenwicht zich. Andersom, als de bloedsuiker te laag wordt, bijvoorbeeld door intensief sporten, dan wordt het hormoon glucageen geproduceerd, dat juist het signaal geeft om suiker af te staan aan de bloedbaan. Dit process van bloedsuikerregulatie is een voorbeeld van homeostase, maar dit principe komt in vele aspecten van het leven terug.
Ik heb express gezegd "langdurig in stand kan houden", omdat (met wat ik hierover weet) de meeste ouderdomsziektes die wij nu kennen worden veroorzaakt door slijtage, doordat de homeostase niet langdurig te handhaven is. Er ontstaat schade als je lange tijd net niet goed in balans bent.
Wat is dan gezond en wat niet? Geen idee nog, eerlijk gezegd, maar ik weet wel hoe ik daarachter wil komen. Naar mijn idee, als ik weet hoe het lichaam werkt en hoe processen gereguleerd worden in ziekte en in gezondheid, dan kan aan de hand daarvan en van logisch nadenken worden afgeleid hoe het lichaam omgaat met de omstandigheden die wij voor onszelf scheppen. Het lichaam is in veel opzichten voorspelbaar tot op een zeker niveau (anders is het lastig om wetenschap hierover te bedrijven) en daarmee zou met voldoende kennis een deel van de problemen voorkomen kunnen worden die nu zo veel gezien worden in de westerse populatie. Dit werkt tot op zekere hoogte, aangezien elk mens uniek is en ook net even iets anders reageert op zijn omgeving dan een ander. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat kennis van het lichaam alleen voldoende is. De rest is aan het individu, om aan te voelen wat goed werkt voor hem of haar. Maar tot dat punt hoop ik toch dat voldoende kennis veel problemen gaat voorkomen. 

Hieraan moet ik natuurlijk wel toevoegen dat naar mijn idee, het grootste deel van de ziektes waar de meeste mensen in de westerse wereld aan overlijden door levensstijl worden veroorzaakt. Immers, we hebben goede bestrijding van ziekteverwekkers als bacterien en virussen, dus daar valt niet veel winst meer te halen. Maar mensen overlijden voornamelijk aan hart- en vaatziekten (ouderdom), kanker (ouderdom), diabetes (ouderdom). Recentelijk heb ik een boek gelezen over de wetenschap achter dieet (Good calories, bad calories - Gary Taubes) waarin mij duidelijk is gemaakt dat de meeste mensen een soort vaag idee hebben van wat gezond zou zijn en wat niet, maar niet echt weten waarom ze dat denken, of wat de achterliggende processen zijn in het menselijk lichaam. Hierdoor is het ook erg verwarrend als er steeds andere dingen worden gezegd over wat wel en niet gezond is in het nieuws of door wetenschappers. Vaak zijn die boodschappen simpelweg incorrect, of op zo'n manier verwoordt dat ze niet meer kloppen met het oorspronkelijke onderzoek waaruit de data is voortgekomen. Erg verwarrend allemaal. Mijn redenatie is: als we nu weten hoe het lichaam werkt, dan kan deze nieuwe informatie worden vergeleken met ons model van het lichaam en kan snel en gemakkelijk de waarde van deze informatie worden ingeschat. Ik heb me dan ook voorgenomen om geen dieetadvies of kennis van anderen aan te nemen, zonder dat zij dit kunnen onderbouwen met de biologische feiten. Tot nu toe heeft niemand hierin kunnen voldoen (zelfs Ite niet :P). Dat geeft maar weer aan hoe weinig we echt weten en hoe veel we denken te weten. Hierdoor maken we natuurlijk veel sneller fouten: je weet immers niet wat je niet weet en als je denkt dat je iets weet, ga je niet proberen om dit te onderzoeken . Denk daar maar even over na :P
Dat is trouwens, lijkt mij, de oorzaak van heel veel problemen: dat mensen denken dat ze weten hoe iets zit, maar het toch niet weten, en daardoor niet proberen om verder onderzoek ernaar te doen en een oplossing te vinden. Mijn oplossing: niet ervan uit gaan dat je iets weet, maar onderzoeken of jouw gedachtes hierover kloppen door te kijken naar werkelijkheid (te onderzoeken) en door logisch na te denken erover.

Mijn doel dus: deze kennis over het menselijk lichaam verstrekken op een begrijpelijke manier, zodat iedereen voor zichzelf nieuwe kennis over gezondheid kan beoordelen. Hierin hoop ik een aantal principes van filosofie/wetenschap toe te passen, namelijk:
1) Neem alle beschikbare data mee voordat je een conclusie trekt. Een veel voorkomende fout is confirmation bias: we kijken alleen naar bewijs/data dat onze geloven bevestigt en negeren feiten die ons geloof tegenspreken. Ik zeg geloof, omdat het meestal dus niet correct is en op basis van feiten, maar op onze voorkeur.
2) Realiseer dat ik niets weet over het lichaam, ook al denk ik wel dingen te weten. Ik bedoel te zeggen dat de biologie zoals ik daarover geleerd heb een groot model is van het lichaam: een voorstelling die wij daarvan hebben gemaakt met behulp van observaties en experimenten. Maar we leren elke dag meer, dus elke dag verandert het model een klein beetje. Het staat nooit vast, omdat we steeds nieuwe dingen leren. Als ik zou denken dat ik iets al weet en daardoor vergeet of niet bereid ben om verder te kijken naar de nieuwe informatie, dan kom ik niet verder. Nu is het vaak niet zo extreem en de meeste algemene informatie over het lichaam blijft correct (omdat die al eeuwen onderzocht en verbeterd is) in grote lijnen, maar op nieuwe gebieden van onderzoek valt nog veel te leren over het lichaam en is het schadelijk om nieuwe informatie uit te sluiten die niet netjes in een model past.
3) Ik ga niet proberen om alles te weten over het menselijk lichaam. Dat is simpelweg niet haalbaar voor 1 persoon. Immers, er zijn vele experts (artsen en onderzoekers) die met een rede een specialisme hebben gekozen; omdat er te veel kleine, specifieke velden zijn binnen de menselijke biologie. Er wordt superveel onderzoek gedaan en het is onmogelijk om alles bij te houden. Er is eenvoudigweg al niet genoeg tijd om alle artikelen die per maand gepubliceerd worden te lezen. Ik heb liever een algemeen beeld van hoe het lichaam werkt. Veel onderzoek is, zoals gezegd, erg specifiek en op een erg klein detail van het lichaam gericht. Alles bij elkaar kan het uiteindelijk wel van belang zijn, maar om te leren over het functioneren van het lichaam heb ik eerst een groter beeld nodig, voordat ik kan gaan inzoomen op kleinere delen ervan.
4) Kennis is leuk, maar als dat het enige is dat ik eruit wil halen, dan is dit niet meer dan een hobby. Ik wil kennis vergaren die toe te passen is op het dagelijks leven om zo gezondheid te kunnen verbeteren. Natuurlijk is het lezen van wetenschappelijke publicaties en boeken 1 ding, maar of het ook echt werkt is een ander ding. Dus waar mogelijk hoop ik de kennis eerst zelf te kunnen toepassen en te vertellen over mijn eigen ervaringen ermee. Ik weet, 1 persoon maakt geen goede studie, maar ik heb op die manier wel de mogelijkheid om het aan de lijve te ondervinden. Ik kan wel leuk dingen gaan roepen over hoe je gezond kan leven, maar als ik dat niet zelf heb gedaan of heb ondervonden, hoe kan iemand mijn mening hierover dan vertrouwen? Dit aspect hangt ook samen met wat ik eerder zei: dat niet alle gezondheid meetbaar is met de instrumenten die nu veel worden gebruikt. Niet alles zal direct effect hebben op je bloeddruk, maar zal misschien wel je stemming verbeteren, je energie niveau, je nachtrust etc. Allemaal dingen die relevant zijn voor gezondheid in mijn definitie die niet direct door de gezondheidszorg worden gemeten. Hierover kan ik alleen meer te weten komen door het zelf te ervaren.

Ok, genoeg met al dit filosoferen! Nu echt iets over mijn concrete actiestappen. Helaas, daar moeten jullie nog even op wachten. Niet omdat ik niet weet wat ik ga doen, maar omdat ik liever resultaten laat zien, dan dat ik nu allerlei mooie verhalen ga vertellen (je weet wel: take action!). Wel kan ik zeggen dat mijn aanpak in kleine stapjes gaat: miniprojectjes of 'small bets', zoals de Life Purpose course van Leo Gura aanbeveelt. Dit zijn projectjes die je in 1 tot 2 maanden afmaakt, om te kijken of de projectjes je leuk lijken en of er een markt voor je product het (of mensen interesse hebben in wat je maakt). Het eindresultaat van een small bet is namelijk een product dat je (in theorie) zou kunnen verkopen. Dus niet alleen maar een goed uitgewerkt idee, maar iets concreets. Ik ben begonnen aan mijn eerste miniprojectje na een tijdje dit te hebben uitgesteld. Nu plan ik er elke dag een half uur voor in, dus heb ik geen enkel excuus om er niet aan te werken voor in ieder geval een half uur. Dus jullie kunnen eind februari (of misschien al eerder) het resultaat van mijn eerste miniproject verwachten. Ik zal zorgen dat het voor iedereen te bekijken (en hopelijk te begrijpen) is.

Weer een klein deel van mijn grote plan uitgelegd. Dit is lang niet alles dat ik doe, maar ik ga niet alles in 1 blogpost uitleggen. Dat zou veel te lang worden :p.

Dit is een blogpost special of te wel, deze schrijf ik op de dagen dat ik niet over mijn dagelijkse bezigheden vertel. Ik besteed hier dus iets meer tijd aan. Ik hoop dat het voor jullie ook interessant is om mijn gedachtes over mijn Life Purpose in te zien. Als er specifieke vragen zijn, zal ik daar in dit soort blogposts antwoord op geven, als mij dat relevant lijkt.
De volgende blogpost special: mijn gedachtes over eten/voedsel/dieet en wat ik daar tot nu toe over heb geleerd. Natuurlijk ook over hoe ik dit zelf toepas. Wat anders in het nut van de kennis erover?

September tot nu - het begin van mijn Hero's Journey

De langgehypte post is eindelijk hier! Dit is voornamelijk iets om uit te leggen wat mijn gedachtes zijn over mijn huidige situatie en een achtergrond voor de volgende blogposts die zullen komen.

Voor mij is de laatste paar maanden veel veranderd. Ik kan niet echt zeggen waar het echt is begonnen, dus ik zal vanaf het begin beginnen (zo ver ik denk dat relevant is).

1,5 jaar geleden, aan het einde van mijn eerste stage (mijn bachelorstage) ben ik me ervan bewust geworden dat ik op dat moment eigenlijk niet wist wat ik wilde. Ik bedoel dat in de meest ruime betekenis: ik wist niet wat ik wilde voor mijn toekomst, wat ik wilde voor de rest van mijn leven. Misschien is dit gewoon, maar ik vond dit een erg onaangename gewaarwording. Ik was op dat moment aan het einde van mijn bachelor en had al besloten dat ik verder wilde met de master Biomedical Sciences bij Universiteit Leiden, omdat ik het een leuke studie vond die precies aansloot bij mijn interesses (dat doet het nogsteeds). Sinds deze gewaarwording ben ik opzoek gegaan naar wat ik later wilde doen en met die vraag bij ik mijn 1e masterstage ingegaan.
Ik vind onderzoek erg interessant en het is vooral de methode die mij aantrekt hiertoe: de empirische/wetenschappelijke methode is (puur theoretisch) gebaseerd op het formuleren van een hypothese (een theorie) en aan de hand van experimenten wordt de theorie getoetst aan de werkelijkheid. Klinkt vrij eenvoudig, maar in de praktijk is dit niet zo simper. Zeker in de biomedische wetenschappen, waar veel gewerkt wordt met organisch materiaal, is er veel variatie tussen experimenten. Dan is er de kwestie van geld (waar nooit genoeg van is) dat leidt tot een publication bias. Om geld binnen te halen als onderzoeker moet je laten zien dat je interessant en succesvol onderzoek doet of kan doen. Dus dat betekent veel publicaties hebben in goede tijdschriften. Dus dat betekent dat je alleen je correcte theorien uitwerkt en publiceert of (in het ergste geval) dat de gewensde data gegeneerd (of zelfs vervalst) wordt. Dit is een nogal grijs gebied, maar ik bedoel dat het mogelijk is dat een onderzoeker net zo lang een experiment herhaalt tot bij toeval hij de gewensde resultaten krijgt en de rest van de experimenten negeert. Ik heb dit zelf nooit tijdens mijn eigen stages gezien, maar er zijn genoeg nieuwsberichten van fraude om hier een goed beeld van te vormen.
Sorry voor deze uitweiding, maar ik probeer alleen te illustreren dat onderzoek op zich niet heel interessant is voor mij. Mijn interesse ligt bij hoe het menselijk lichaam werkt, als sinds mijn eerste biologie les. Tijdens mijn opleiding heb ik hier veel over geleerd tijdens de colleges, werkgroepen en de dikke boeken die ik nodig had voor mijn studie. Tijdens mijn stages heb ik ook veel geleerd, maar vooral van het contact met andere onderzoekers en hun onderzoek. Mijn eigen data gaven maar een kleine fractie van kennis binnen een heel specifiek gebied. Aangezien ik al snel door had dat onderzoek niet zo perfect theoretisch is als ik was doen geloven en aangezien het zo lang duurt om als een enkele onderzoeker nieuwe kennis op te doen, was ik al snel op zoek naar iets buiten het directe onderzoek zelf. Waarschijnlijk geen PhD voor mij. Wees niet ongerust: ik heb meerdere mensen over een PhD gevraagd en het wordt aangeraden als je verder wilt in het onderzoek. Anders heeft het weinig meerwaarde en kost het 4+ jaar om te verkrijgen. Het is iets waar je een passie voor moet hebben, dus vandaar dat ik erg terughoudend ben op dit moment. Mijn stage tot nu toe in Amerika heeft dit beeld alleen maar versterkt.

Ok, dus geen PhD waarschijnlijk. Wat dan wel? (was mijn vraag rond januari van dit jaar). Rond deze tijd ben ik in aanraking gekomen met Freedomain Radio, een internet radioshow (podcast) over filosofie. Dat klinkt abstract, maar dit is niet de standaard 'herhaal wat andere denkers dachten' filosofie. Dit gaat over de methode, rationaliteit, empirisism, of, zoals ik erover denkt: wetenschap toegepast op het dagelijks leven. Dat is eigenlijk de omgekeerde manier om naar te kijken. Origineel is de wetenschappelijke methode afgeleidt van de filosofische denkwijze: theorie > observaties > conclusie. De filosofie past dit toe op alles dat waarneembaar is op een of andere manier of waarover logisch nagedacht kan worden; wetenschap kijkt alleen naar het materiele (wat gemeten kan worden). Wetenschap is dus het verlengde van filosofie. BTW kijk maar op google waar PhD voor staat :p.
Freedomain Radio bracht mij voor het eerst echt in aanraking met de rationele denkwijze. De host, Stefan Molyneux, heeft goed uiteengezet hoe filosofie werkt en hoe snel het mis kan gaan met de manier waarop de meeste mensen hebben geleerd (of eigenlijk niet geleerd) om te denken. Wat ik uit zijn shows heb gehaald is vooral de mogelijkheid en de methode om voor mijzelf na te denken over wat er om mij heen gebeurt. Het nam een hoop illusies weg en gaf veel helderheid. Ik moet eerlijk zijn dat het niet altijd emotioneel fijn is om te zien wat andere mensen niet (willen of kunnen) zien. Daar kan ik nu gelukkig al een stuk beter mee omgaan, maar de eerste paar maanden waren wel zwaar.

Nogsteeds geen antwoord hiermee op mijn vraag: wat te doen na mijn studie? Wel een hoop persoonlijke ontwikkeling, en dat is waardoor ik op een nieuwe superwaardevolle bron van informatie ben gestuit: Actualized.org. Deze website is gemaakt door Leo Gura, een Life Coach die gratis videos maakt over persoonlijke ontwikkeling. Hij vat in zijn videos onderwerpen kort samen die, wanneer toegepast, gebruikt kunnen worden om je eigen leven vorm te geven zoals je wilt. Het klinkt misschien abstract, maar hij heeft mij erop gewezen dat je zelf bepaald hoe je je leven invult, wie je bent en wat je kan bereiken. De meeste mensen zijn zich hier niet van bewust en volgen de weg van de minste weerstand wat uitgaat van alles waar ze zich op hun gemak bij voelen en wat ze gewend zijn. Ik wil meer dan dat, dus zijn materiaal was voor mij zeer interessant. Ik ben ook al een aantal dingen toe gaan passen.
Nog meer: in Juli dit jaar bracht hij een cursus uit: de Life Purpose Course. Deze cursus was geheel digitaal en bevatte voornamelijk informatie in de vorm van videos en opdrachten om zelf thuis te doen. Het idee achter persoonlijke ontwikkeling is dat je jezelf verandert en groeit met een bepaald doel in gedachte. Met deze cursus gaf Leo de informatie, concepten en de tools om voor jezelf zo'n Life Purpose te vinden. Het is een richting waarin je je leven leidt en omheen inricht. Kort gezegd, een Life Purpose kan je vinden aan de hand van je waarden (wat je belangrijk vind), de dingen waar je uitzonderlijk goed in bent en wat je erg leuk vindt om te doen, en hetgeen dat je wilt bereiken en waarmee je andere wilt helpen of beinvloeden. Klinkt abstract, maar ik heb deze cursus in September gedaan (en in 2 weken afgerond) en mijn eigen Life Purpose bepaald: Improving health by learning about and sharing my understanding of the human body. Klinkt cool, niet! Hierin bedoel ik te zeggen dat ik graag wil weten hoe het lichaam werkt en hoe deze kennis gebruikt kan worden om de gezondheid van mensen te verbeteren. Mijn gedachtes hierbij zijn voornamelijk dat we niet echt goed weten wat nu gezond is en wat niet, doordat we allemaal verschillende boodschappen van alle kanten te horen krijgen en niet zo goed weten waar we nu naar moeten luisteren. Echter, als we weten hoe het lichaam werkt en wat de principes zijn waarop onze gezondheid gebaseerd is, dan kunnen we veel beter beoordelen en beredeneren wat gezond is en wat niet.

Tijdens mijn studie heb ik een klein beetje geleerd over hoe het lichaam werkt op een oppervlakkige manier, maar nog steeds veel dieper dan de meeste mensen buiten het vakgebied. Ik heb dus al wat basiskennis en ik weet waar ik kan zoeken naar nieuwe kennis, ik heb de training om de waarde van deze informatie te beoordelen door mijn wetenschappelijke opleiding en ik ben supernieuwsgierig over hoe de mens in elkaar steekt. Ik hoop de kennis die ik heb en het begrip over hoe de mens werkt te kunnen delen. Hiervoor moet ik nu leren op welke manier dit het makkelijkst of het meest begrijpelijk is over te dragen. Zelf dacht ik aan blogposts zoals deze, of leuke cartoons en strips, of zelfs (met de hulp van een oud-klasgenoot) in de vorm van animaties.
Mijn ideeen zijn breder dan dat ik nu uiteen zet en ik krijg er regelmatig nieuwe bij. Ik weet eerlijk gezegd nog niet goed waar ik het beste kan beginnen en ik hoop daar de komende weken voor mijzelf wat meer duidelijkheid over te krijgen.

Een paar vragen die misschien opkomen
- Hoe lang gaat dit duren?
Mijn hele leven. Het idee van een Life Purpose is dat het een doel is dat verandert als je er naartoe werkt. Om het doel te bereiken moet je groeien als persoon en daardoor verandert ook je doel, zeker naarmate je er steeds dichterbij komt.

- Wat ga ik nu doen na mijn studie?
Daar ben ik nog mee bezig. Ik zoek iets dat past bij mijn Life Purpose en waarbij ik vaardigheden kan leren die mij gaan helpen om dit te bereiken. Het liefst zoek ik iets waarbij ik veel informatie kan opdoen en die vervolgens met mensen kan delen. Dit kan zijn in de journalistiek (misschien wetenschapsjournalistiek), maar ik heb van Robert en Peggy Maxson ook gehoord van iemand die voor een onderzoeks/gezondheids instituut of ziekenhuis samenvattingen maakt van de wetenschapsliteratuur voor gezondheidsprofessionals (zoals artsen). Ik ga hier nog wat over doorvragen, zodra ik ze weer zie. Verder moet ik nog rondkijken naar wat er beschikbaar is, maar ik houd mijn opties open.

- Je had het over dat je moet groeien als persoon. In welke opzichten?
Groei vindt voornamlijk plaats in de manier van denken en de gewoontes die je hebt. Bijvoorbeeld: als het je gewoonte is om na het werk 's avonds thuis voor de tv of de computer te gaan zitten en lekker te chillen, dan gaat dat niet helpen met het bereiken van je Life Purpose. In plaasts daarvan moet het een gewoonte worden om elke avond even te werken aan je persoonlijke project, ook al heb je daar geen zin in. Het is het aanleren van positieve gewoontes en het afleren van negatieve gewoontes. Die zullen voor iedereen anders zijn. Een aantal positieve gewoontes waar ik mee bezig ben zijn: meditatie, affirmations, visualizations, journaling (een dagboek bijhouden), sport (5-6 dagen per week), gezond eten. Dit lijkt heel wat, maar met de meeste ben ik niet langer dan gemiddeld een kwartier per dag bezig en sommige heb ik al goed onder de knie.
Een andere manier van groei is door de manier van denken aan te passen. De manier over hoe we denken over onze omgeving, over onszelf en over anderen bepaald hoe we ons voelen. Eenzelfde situatie kan op verschillende manieren bekeken worden. Het ding is: hoe we ook over iets denken, de feiten veranderen niet. Voorbeeld: ik maak een fout tijdens een experiment en moet het opnieuw doen. Ik kan hierbij denken: o nee, nu moet ik al dit werk opnieuw doen, en ik heb al dit materiaal verspild, en al deze tijd verspild, en nu is Ite gefrustreerd omdat het weer tijd en geld kost etc. Of ik kan denken: ok, nu ik deze fout heb gemaakt, heb ik weer iets geleerd. Hiermee kan het volgende experiment beter doen. Dit lijkt misschien een beetje gek, maar zeker in de wetenschap kunnen er veel dingen mislopen, vaak zonder dat je weet waarom. De meeste experimenten mislukken en als ik elke keer mij druk loop te maken over dat experimenten mislukken, wordt de kans alleen maar groter dat ze blijven mislukken, omdat ik meer fouten maak als ik gestresst ben of onder druk sta.
Dit lijkt vanzelfsprekend, maar is bijzonder lastig om toe te passen. De truc is vooral om constant bewust te zijn van hoe je je voelt in het moment zelf, te bepalen waarom je je zo voelt en verder om dan te ontspannen (als nodig) en in de juiste gemoedstoestand verder te gaan.

- Waarom post ik hier nu pas over?
Ik moest hier even goed over nadenken en bedenken waar ik het beste kon beginnen. En ik heb nu steeds minder te vertellen over LA, sinds ik vooral met technische stagedingen bezig ben en minder met leuke uitjes en nieuwe ontmoetingen. Die komen er waarschijnlijk nogsteeds wel, maar ben nu drukker bezig met stage dan eerst, nu ik kan beginnen met experimenten en dergelijke.

- Wat zijn al die vreemde dingen die jij noemt? Meditatie, affirmations, visualization?
Daar ga ik later meer over vertellen, maar als je niet kan wachten, zoek het dan op op Actualized.org. Daar heb ik het grootste deel van mijn informatie vandaan. In volgende posts zal ik uitleggen wat ik ermee bedoel en welk voordeel ik eruit haal.

Even voor de duidelijkheid: de laatste paar maanden zijn voor mij momenten geweest van geweldige groei. Ik kan eerlijk zeggen dat ik mij nog nooit beter heb gevoeld en ik kan zien hoe veel ik veranderd ben in goede opzichten. Ik voel me veel meer gefocused en gericht op mijn doel, veel zekerder van mijzelf (door Freedomain radio en door mijn Life Purpose) en van wat ik wil, en, wat voor mij erg belangrijk is, veel gemakkelijker met nieuwe, onverwachte situaties, omgevingen en personen (wat maar goed is ook, aangezien ik een oceaan en continent verwijderd ben van alles dat bekend is :P).

Ik hoop dat hier goed door heen te komen was en dat ik nog een beetje te begrijpen ben geweest. Er gaat nog meer komen, wees niet ongerust. Het is mijn genoegen om hierover te kunnen schrijven (en niemand kan mij natuurlijk tegenhouden. Dit is immers mijn blog). Ik zal mensen eerst de kans geven om dit allemaal door te lezen en te laten inwerken. Als er vragen zijn, zal ik die in een volgende post nog uiteen zetten, tenzij deze puur persoonlijk zijn.